Dzień Tryffidów od BBC

Mam nadzieję, że klimat książki oddadzą w tym obrazie.

Książki właśnie nie znam - jeden fragment był kiedyś umieszczony w podręczniku do języka angielskiego. Dorwałem jednak tę powieść i przy najbliższej wolnej okazji się z nią zapoznam. Film widziałem za to, kilka razy - bardzo miło go wspominam

Filmu nie widziałam, książki nie czytałam. Ale widzę na piątym zdjęciu Eddiego Izzarda, więc obejrzę na pewno. A jak film mi się spodoba to i książkę przeczytam.

Mam tylko jedno ale... Czy te rośliny będą chodzić?
Fascynujące...

P.S. Patrząc na fotosy ogarnia mnie przeczucie, że zrobią z tego komedię.

Manul A jak film mi się spodoba to i książkę przeczytam.

Tak tak, gdyby mnie film nie zachęcił w życiu nie przeczytałabym Tolkiena.
Poza tym przeczytać książkę o zabójczych ludożernych roślinach... Jak to brzmi?
Zacznę od streszczenia w postaci filmu.

yessss :D

Manul Poza tym przeczytać książkę o zabójczych ludożernych roślinach...

Wstyd mi, ale nie czytałem, chociaż fantastykę "inwazyjną" lubię. Dzisiaj będę w księgarni.

Manul Poza tym przeczytać książkę o zabójczych ludożernych roślinach... Jak to brzmi?

O wartości tego postapokaliptycznego thrillera nie świadczy oczywiście to kiczowate zestawienie katastroficznego zdarzenia z ekspansją morderczych roślin, rodem z kiepskich filmów s.f. z tego okresu. To tylko pretekst, być może kiepski, ale jednak punkt wyjścia do ukazania słabości całego gatunku ludzkiego. Obok wad wrodzonych, Wyndham pokazuje, że nie tylko fizyczność może zagrozić naszej egzystencji, ale i nieodpowiedzialne badania nad gatunkami (choć to akurat było wtedy raczej metaforą sowieckiego zagrożenia) czy naiwna wiara w ratunek ze strony kogoś bardziej zaawansowanego, potężniejszego (tu Amerykanie). Wreszcie to, co mi się spodobało, to próba dyskusji na temat roli płci w społeczeństwie, czy wręcz napiętnowanie naszych sztywnych norm obyczajowych i moralnych, i próba dyskusji nad możliwością ich ewolucji i adaptacji do zmieniających się warunków.

Po powyższym nie osądzam. Tylko sam przyznaj, że jak słyszysz coś takiego to masz ochotę wybuchnąć śmiechem.
Ale dziękuję za ten cytat - choć nadal jestem sceptyczna co do wzniosłości tego dzieła, bo w końcu gra tam Eddie. Jego dorobek komediowy nie pozwala mi brać tego na poważnie. Obejrzę i się przekonam.

Bardziej przeraża mnie w tym filmie Jason Priestley

Manul ...Tylko sam przyznaj, że jak słyszysz coś takiego to masz ochotę wybuchnąć śmiechem...

Chodzi o co innego, w ten sposób można zabić każde dzieło, nawet znając się na rzeczy, tj. dobrze znając to, co się opisuje:

"Chłopak widzi ducha ojca, który każe mu zabić stryja z zemsty, następnie, chcąc się upewnić, czy to nie intryga Diabła organizuje pokaz teatralny, w końcu ginie zabity w pojedynku przez ex-kumpla".

"Facet zakochuje się w lasce od pierwszego wejrzenia, więc postanawia zostać miliarderem, potem ją poznaje, okazuje się ona być nie taka fajna, jedzie do Paryża, wraca, zaręczają się, potem rozstają, w końcu ona idzie do klasztoru a on nie wiadomo gdzie."

"Chłopak ćwiczy się pod okiem stworka, w tym czasie reszta wpada w łapy złych, on ich odbija i dowiaduje się, że tamten jest jego ojcem."

Na końcu specjal bonus, Jamjumetley, oglądasz na własną odpowiedzialność, bo zdaje się wciąż nie wyszedłeś poza pierwszy sezon:

http://www.youtube.com/watch?v=_UtpFDHDfcQ (ale warto, bo ja widziałem to ze 20 razy, a wciąż się śmieję z niektórych textów ).

Taka prawda, że Lalka to była XIX-wieczna telenowela w odcinkach I nawet wątek główny z punktu oceny książki wcale taki główny nie jest.

Lalka nadal jest telenowelą, tylko teraz zamiast do celów rozrywkowych, używa się jej do torturowania dzieci w szkole.

"Telenowela w odcinkach" to pleonazm Ale domyślam się, że chciałeś w ten sposób podkreślić, że była pierwotnie publikowana w odcinkach w tygodniku, podobnie jak znakomita większość innych wielkich (rozmiarem) powieści epoki przedtelewizyjnej.

@Barusz - filmik który zapodałeś obejrzałem do momentu, w którym kończy się pierwszy sezon. Dzięki za ostrzeżenie.

Co do Tryffidów - poszperałem w necie i dowiedziałem się, że po nowym roku, książka ma zostać wydana w naszym rodzimym języku. Więcej info, tutaj: Wydawnictwo Solaris. Chyba się szarpnę

Okładka bardzo mi się podoba:

Jamjumetley po nowym roku, książka ma zostać wydana w naszym rodzimym języku.

Jamjumetley chyba miał na myśli to, że teraz będzie o wiele łatwiej dostępna - jeżeli książka została po raz ostatni wydana np. 10 lat temu, to czasem trzeba się nieźle postarać, by ją dostać.

Barusz podobnie jak znakomita większość innych wielkich (rozmiarem) powieści epoki przedtelewizyjnej.

To była reguła. A we współczesnych wydaniach Lalki to widać bardziej niż w innych, bo czasem dodaje się do nich niepuszczony pierwotnie przez carską cenzurę kawałek, w którym Wokulski siada do fortepianu i gra Mazurek Dąbrowskiego. Zresztą ta metoda pisarska odbija się trochę negatywnie na treści, bo o ile na początku panna Izabella jest jeszcze jakoś tam wycieniowana psychologicznie, o tyle po jakimś czasie Prus dał sobie z tym spokój i zrobił z niej omalże zwykłą prostytutkę.

Co do Sienkiewicza, to ciekawie się czyta fragmenty prasy literackiej z tych czasów, w której krytycy, po wydaniu kilku pierwszych roździałów powieści zastanawiają się, kiedy to Ligia czy Danusia zostaną wreszcie porwane, bo to, że zostaną, to przecież w wypadku pana Sienkiewicza przesądzone

Barusz Jamjumetley chyba miał na myśli to, że teraz będzie o wiele łatwiej dostępna - jeżeli książka została po raz ostatni wydana np. 10 lat temu, to czasem trzeba się nieźle postarać, by ją dostać.

Obejrzałem i się bardzo podobało. Jak na film telewizyjny, zrealizowany został bardzo dobrze. Efekty całkiem niezłe, choć w większości bazowały na ukrywaniu szczegółów w mroku. Niemniej, lepsze niż w Doctor Who (porównanie ze względu na gatunek filmowy). Tak jak wyżej dyskutowaliśmy, fajnie ukazuje możliwe zachowania człowieka w obliczu zagłady cywilizacji. Niezależnie jak mała populacja ocaleje, zawsze ludzie będą ze sobą walczyć. Mamy więc grupkę ludzi starających się przeżyć, gotowych opuścić będących w potrzebie (właściwie, to co można zrobić, gdy znakomita większość populacji ślepnie?) Mamy partyzantów, którzy siłą zmuszają tych pierwszych do opieki nad ociemniałymi. Dodajmy jeszcze postronnego gościa, wykorzystującego panujący chaos i przejmującego władzę w państwie. Nadmienię, iż siostry zakonne też takie święte nie są

Mnie wciągnęło, więc polecam.

Filmu nie oglądałam (telewizory są drogie jak na studencką kieszeń), ale zainwestowałam w książkę. Co prawda, wcześniej kręciłam nosem na ludożerne rośliny, to teraz przyznam szczerze, że dawno nie czytałam książki nie sprawdzając ile stron zostało mi do końca.
Manul przeprasza za swe uprzedzenia i poleca "Dzień Tryfidów".

"Poczwarki" też bardzo dobre.

Nie wątpię. Właśnie zarezerwowałam sobie sobotę by je przeczytać.

Edytka po kilku dniach, ale nie będę dodawać nowego posta by nie zaśmiecać.
"Poczwarki" już nie są takie fajne. Idzie za nimi interesujące przesłanie, ale wolę wizje postapokaliptyczną "Dnia.."